Rekenen en zo

 

 

Als je ondernemer bent, nadert het einde van het jaar veel te snel. Het einde van het jaar betekent ook vaak het einde van het boekjaar, het moment waarop je geforceerd je neus in de cijfers móet steken. Het moment waarop je beseft dat je meer had moeten verkopen of investeren of … Bij Linked.Farm is dat niet anders. We zijn nu iets meer dan anderhalf jaar bezig en de doelstelling voor dit jaar was om de omzet te laten groeien. Dit is wel enigszins gelukt, maar nog niet in die mate dat ik mezelf een loon kan betalen.

Opschalen, is de boodschap?

Niet dat ik de zielepoot wil uithangen, verre van. Ik heb een job die een passie is en spring (bijna) elke dag uit mijn bed met evenveel ideeën en enthousiasme. En toch verwacht ik ergens dat ik er ook een beetje van kan leven. Geen directie loon, neen, maar een klein minimum loon om mee te starten. Gewoon om te zeggen dat ik goed bezig ben. Maar soms hoor ik wel dat ik dat moet kunnen loslaten en gewoon trots zijn op wat ik bereikt heb, zonder me blind te staren op de cijfertjes. Trots zijn op de meer dan 350 mensen die al eens bij ons hebben aangekocht, trots op de meer dan 30 boeren met wie we samenwerken, trots op de meer dan 50.000 EUR die we al samen bij boeren hebben aangekocht dit jaar.

You may say I’m a dreamer, but I’m not the only one.

Hoe ik wil opschalen? Het liefst in samenwerking met andere kleine lokale zelfstandigen, in een netwerk van trotse mensen die klein ook zo fijn vinden en misschien van onze software en kennis gebruik willen maken, zonder de kinderziektes te moeten meemaken. Opschalen in samenwerking met boeren. Opschalen in samenwerking met eters, die een ongezouten mening hebben over ons voedselsysteem. Opschalen met koks en scholen, met ziekenhuizen en rusthuizen. Opschalen met bloggers en andere korte keten initiatieven. Klinkt dit niet een beetje als een eerste aanzet tot een coöperatieve?

 

Wij lezen graag je reactie